Friday, June 6, 2014

எனது ஆருயிர் நண்பர் சிவகுமார் அவர்களுடன் கிருஷ்ணகிரியிலுள்ள திரிவேணி எர்த் மூவர்ஸ் என்ற சிமெண்ட் மற்றும் கற்கள் தாயரிக்கும் தொழிற்சாலைக்குச் சென்ற வேளையில் - 27.03.13

எனது ஆருயிர் நண்பர் சிவகுமார் அவர்கள் வேளாண்மையியலில் முதுகலை பட்டம் பெற்றவர். கோவை மாநகரிலுள்ள வேளாண்மை கல்லூரியில் படித்துப் பட்டம் பெற்றவர். என்னை விட பத்து வருடங்கள் மூத்தவர்.
கடந்த பத்து வருடங்களாக நண்பர்களாக உள்ளோம். கோவையில் சிறந்த தொழில்முனைவோரில் இவரும் ஒருவர். இவருடன் நான் நண்பரானதே சுவராஷ்யமான சம்பவம் நடந்தபோதுதான்! கோவை மாநகரில் 2003 ம் 
ஆண்டு எனது கல்லூரி நண்பனுடன் இரு சக்கர வாகனத்தில் சென்று கொண்டிருந்தேன். அந்த வேளையில் ஒரு நான்கு சக்கர வாகனம் (Accent) சித்ரா பேருந்து நிலையத்தில் சாலை ஓரம் நின்று கொண்டிருந்த இரண்டு பெண்மணிகளின் மீது லேசாக மோதிவிட்டது. அந்த இரண்டு பெண்மணிகளும் கீழே விழுந்து விட்டார்கள். இடித்து விட்டு வாகனம் வேகமாக சென்று கொண்டிருந்தது. நான் எனது நண்பனிடம் சொன்னேன் - வாகனத்தில் போகிறவர்கள் எவ்வளவு பெரிய ஆட்களாக இருந்தாலும் சரி, பின்னாலே துரத்திச் சென்று பிடித்து, துவம்சம் செய்ய வேண்டும் என்று கூறினேன். அதே போல் நாங்கள் பின்னாலே சென்று பிடிப்பதற்கு அரை மணி நேரம் ஆகிவிட்டது. அண்ணா சாலையில் வைத்துதான் அவர்களை கீழே இறங்கச் சொல்லி கூச்சல் போட்டோம். அப்போதுதான் நண்பர் சிவகுமார் ஏதேச்சையாக அங்கு வந்தவர், என்ன ஆச்சு என்று என்னிடம் கேட்டார். விபத்து நடந்த விசயத்தைச் சொன்னேன். காவல்துறை அதிகாரிகளும் வந்து விட்டார்கள். வாகனத்தில் இருந்தவர்கள் கேரளா மாநிலத்தைச் சேர்ந்த இளைஞர்கள். கோவையிலுள்ள குமரகுரு பொறியியல் கல்லூரியில் மூன்றாமாண்டு படிக்கும் மாணவர்கள். ஒருவனுக்கு முதல் அறை கன்னத்தில் ஓங்கி அடித்தேன். அண்ணா!! மன்னித்துவிடுங்கள் என்று காலில் விழாத குறைதான். பிறகு அனைவரிடமும் பேசி சித்ரா பகுதிக்கு அழைத்துச் சென்றோம். இரண்டு பேரும் சிகிச்சை பெறச் சென்ற கோவை KMCH மருத்துவமனைக்கு அழைத்துச் சென்றோம். பாதிக்கப்பட்டவர்களுக்கு மருத்துவச் செலவாக பத்தாயிரம் ரூபாய் கொடுத்தார்கள். உடம்பில் பலமாக இரத்தக்காயம் ஏற்பட்டிருந்தது அடிபட்டவர்களுக்கு..!! அதன்பிறகு பேசிமுடித்துவிட்டு சிவகுமாரின் இல்லத்திற்குச் சென்றேன். அதன் பிறகு இன்று வரைக்கும் உயிர் நண்பர்களாக இருக்கிறோம். சிவகுமார் அவர்கள் இன்னும் திருமணம் செய்துகொள்ளவில்லை. சுவாமி.விவேகானந்தரின் தீவிர பக்தர். இவருடன் இணைந்து சுற்றுச்சூழல் மேம்பாட்டு பணிகளை செய்கிறேன். எப்போது எனக்கு விடுமுறை கிடைக்கிறதோ, அப்போதெல்லாம் இவருடைய Metro Irrigation நிறுவனத்தில் பகுதி நேரமாக பணியாற்றுவதுண்டு. கடந்த பத்து வருடங்களில் இந்தியாவின் அனைத்து மாநிலங்களுக்கும் என்னை அழைத்துச் சென்றிருக்கிறார். இப்போதுதான் முதல் தடவையாக கிருஷ்ணகிரிக்கு சென்றபொழுது புகைப்படம் எடுத்தேன். அற்புதமான புகைப்படமாக அமைந்தது!!





கர்நாடகா, தமிழ்நாடு, கேரளா என்ற மூன்று மாநிலத்திற்கு சிம்ம சொப்பனமாக வாழ்ந்த சந்தன மரக்கடத்தல் வீரப்பன் மூன்று வருடங்களுக்கு
மேல் வாழ்ந்ததாக சொல்லப்படும் மலை வாழ் கிராமம்.. என்னுடைய புகைப்படத்திற்கு பின்புறம் தெரியும் கால்வாயில் ஆறு ஓடும் நீரோடைக்கு மேல் உள்ள இடம்...














கிருஷ்ணகிரிக்கு செல்லும் சாலையில் காரில் பயணிக்குபோது எடுத்த புகைப்படங்கள்...





































No comments:

Post a Comment