Friday, September 5, 2014

நினைவுகள் - 12

2002 ம் ஆண்டு மே மாதம் கோவை மாநகரில் நான் காலடி எடுத்து வைத்த போது, நகரின் பசுமையான மரங்களின் தோற்றம் மனதை பரவசம் கொள்ளச் செய்தது. ஆயிரமாயிரம் கனவுகளோடுதான் கோவை மாநகருக்கு வந்தேன். மாநகரம் என்னை அன்போடு அரவணைத்துக் கொண்டது. இன்று வரைக்கும் வாழ்வியலின் பல்வேறு விதமான விழுமியங்களைக் கற்றுக் கொடுத்துக் கொண்டே இருக்கிறது. சாத்தூரில் இளங்கலை கணிப்பொறி படிப்பு படித்து விட்டு, கோவை மாநகருக்கு வேலை தேடி வந்தேன். 2002 ம் ஆண்டு வரைக் கும் திருநெல்வேலி மாவட்டத்து மக்களுடனேயே வாழ்ந்து, அந்த நாகரிகத் -துடனேயும், பழக்கவழக்கங்களுடன் இருந்தேன். நெல்லை மாவட்டத்தின் மொழி நடையும் எனக்குள்ளே இருந்தது. கொங்கு மண்டலத்தின் மொழிநடை -யுடனும், வட்டார மொழி பாஷைகளுடனும் ஒரு வருடம்  போராட வேண்டியி -ருந்தது. சில வருடங்கள் பட்டப் படிப்பு படிக்காத நிஜ மனிதர்களைத் தேடி அலைந்து கொண்டிருந்தேன். 2007 ம் வருடம் அர்ச்சனா திரையரங்கம் அருகே உள்ள தேவாங்கர் மேல்நிலைப் பள்ளியின் கட்டிடத்தில் இயங்கும், கோவை சன்மார்க்க சங்கத்தில், நிஜ மனிதரான எழுத்தாளர் ஆட்டோ சந்திரன் அவர்களை சந்தித்தேன். இவரது முழுப்பெயர் எம்.சந்திர குமார். ஆட்டோ ஓட்டுநராக இருப்பதால், தன்னுடைய புனைப்பெயரை ஆட்டோ சந்திரன் என்று வைத்துக் கொண்டார். கோவை சன்மார்க்க சங்கத் -தில் பாரதி விழா நடைபெற்றது. மக்கள் கலை இலக்கிய பெருமன்றத் தின் சார்பில் நடைபெற்ற விழாவில், எழுத்தாளர் பொன்னீலன் அவர்கள் கலந்து -கொண்டு சிறப்புரை ஆற்றினார். பொன்னீலன் அவர்களின் கணீர் குரல் கம்பீரமாக இருந்தது. இலக்கியத்தின் மாபெரும் ஆளுமையை வெளிப்படுத்தினார்.

இந்த விழாவில் ஆட்டோ சந்திரன் அவர்கள் சிறிது நேரம் உரையாற்றிய தோடு, அற்புதமான தெம்மாங்குப் பாடலை தெலுங்கு மொழியில் பாடினார்.
அற்புதமாக பாடினார். பாடி முடித்துவிட்டு அரங்கத்தின் வெளியே நின்று கொண்டு, நண்பர்களுடன் பேசிக்கொண்டு இருந்தார். இந்த விழாவிற்கு என்னுடன் நண்பர்கள் பேரா.இளங்கோவன், பேரா.பாலசுப்ரமணியன் இருவரும் வந்திருந்தனர். இவர்கள் இருவருக்கும் ஆட்டோ சந்திரன் அவர்கள் முன்பே பரிச்சயமானவர். என்னை சந்திரன் அவர்களிடம் அறிமுகம் செய்து வைத்தார்கள். என்னை அறிமுகப்படுத்திக்கொண்டு, உரையாற்றியதற்கும், நன்றாகப் பாடலை பாடியதற்காக வாழ்த்துக்களை கூறினேன். அதன்பிறகு மடை திறந்த வெள்ளம்போல் பேசிக்கொண்டு இருந்தேன். அப்போது விழா அரங்கில் சிற்பி பாலசுப்ரமணியம் அவர்கள், உரையாற்றிக் கொண்டு இருந்தார். அந்த நேரத்தில் தாமதமாக பேரா.தாமரை பாண்டியன் அவர்கள் எங்களுடன் வந்து இணைந்து கொண்டார். நான்கு பேருமாக சேர்ந்து அர்ச்சனா திரையரங்கம் அருகேயுள்ள தேநீர் கடைக்குச் சென்றோம். அரை மணி நேரம் பேசிக்கொண்டு இருந்தோம். மீண்டும் விழா நடைபெறும் அரங்கத்திற்கு வந்தோம். பிற்பகல் மூன்று மணியளவில் விழா இனிதே முடிவுற்றது. இனிமையான ஒரு சந்திப்பாக இன்றைய நிகழ்வு அமைந்தது.

ஒரு வாரம் கழித்து நானும், தமிழ்த்துறை பேரா.பாலசுப்ரமணியன்
அவர்களும், பீளமேடு மணீஷ் திரையரங்கம் அருகேயுள்ள அண்ணன் சந்திரன் அவர்களுடைய இல்லத்திற்குச் சென்றோம். சந்திரன் அவர்களின் மகள் ஜீவா குழந்தைகளுடன் விளையாடிக் கொண்டிருந்தார். துணைவியார் அஜிதா அவர்கள் தேநீர் தயாரித்துக் கொடுத்தார். அதன்பிறகு அண்ணன் சந்திரன் அவர்களுடன் உரையாடலை ஆரம்பித்தோம். நான் அவ்வளாவாக பேசவி ல்லை. பேரா.பாலசுப்ரமணியன் அவர்களும் அண்ணனும் பேசுவதை ஆழ்ந்து கவனித்துக் கொண்டிருந்தேன். வடமொழி எழுத்தாளர் ராகுல சாங்கிருதத்யன் எழுதிய 'வால்காவிலிருந்து கங்கை நதி வரை' புத்தகத்தை கையில் வைத்திரு ந்தேன். ஒன்றிரண்டு பக்கங்களை வாசித்துக் கொண்டு, இருவரும் பேசுவதை யும், விவாதம் செய்வதையும் கேட்டுக் கொண்டு, விவாதங்களில் நானும் சில விசயங்களை கூறினேன். உலக இலக்கியம், உலக சினிமா, தற்போதைய அரசியல் நிகழ்வுகள் குறித்து சந்திரன் அவர்கள் கூறிய விசயங்கள் எனக்கு பிரமிப்பை ஏற்படுத்தியது. அதற்கு அடுத்த வருடங்க ளில் கோவை மாநகரில் அண்ணன் ஆட்டோ சந்திரன் அவர்கள், புதியதொரு உலகையே எனக்கு அறிமுகப்படுத்தினார்.

நினைவுகள் தொடரும்...

No comments:

Post a Comment