Tuesday, October 14, 2014

நினைவுகள் - 15

நாம் எங்கு வசிக்குறோமோ அந்த இடத்தின் நினைவுகள் நம் வாழ்வில் மிகப் பெரிய தாக்கத்தை ஏற்படுத்தும். என்னுடைய கிராமத்திலிருந்து 2002 ம் ஆண்டில் கோவை மாநகருக்கு வேலை தேடி வந்து, பின்னர் வேலையில் சேர்ந்து கோவை மாநகருடனான ரத்த உறவு மலர ஆரம்பித்தது. பின்னர் இந்த நகரிலேயே முதுகலை கல்லூரிப் படிப்பை படித்துவிட்டு, பாண்டிச் சேரிக்கு சென்று அங்கே ஒரு நிறுவனத்தில் வேலைக்குச் சேர்ந்த போதும் கோவை மாநகரை விட்டு பிரிந்து வந்தது, உறவைப் பிரிந்த சோகமாக இருந்தது. மீண்டும் கோவைக்கு 2006 ம் ஆண்டில் திரும்ப வந்து கலை அறிவியல் கல்லூரியில் உதவிப் பேராசிரியராக வாழ்வைத் தொடங்கினேன்.
இந்த கோவை மாநகரில்தான் சமூக மதிப்பீடுகளை கற்றுக் கொண்டேன். 
இலக்கியத்தையும், வரலாற்று ஆய்வுகளையும், சமூகத்தை பற்றிய இதழ்களையும் தேடித் தேடி படித்தேன். ஒரு பேராசிரியராக கல்வியின் நோக்கத்தை கற்றுக் கொண்டேன். 

கோவை மாநகரில் நகர்மண்டபத்திலுள்ள நூலகத்தில், விடுமுறை நாட்க ளில் நேரம் போவதே தெரியாமல் படித்துக் கொண்டிருப்பேன். இந்த நூலகத்தை விட ஆர்.எஸ்.புரத்திலுள்ள நூலகத்தில் நிறைய நூல்கள் இருந்தாலும், போக்குவரத்து வசதிக்காக நகர்மண்டபம் நூலகத்தையே நாடிச் செல்வேன். சென்னையிலுள்ள கன்னிமாரா, அண்ணா நூலகத்தைப் போன்று இங்கே நூலகம் இல்லாவிட்டாலும், நூலகம் என்று படிப்பதற்கு போதுமான தாக இருந்தது. கவியரசர் கண்ணதாசனின் புதினங்கள் எனக்குள் இலக்கிய தாகத்தை கிளறிவிட்டது. ஜெயகாந்தனின் வாழ்வியல் அனுபவங்கள் கட்டுரைகள் இலக்கிய தாகத்தை மேன்மேலும் அதிகரிக்கச் செய்தது. கல்கி, விக்கிரமன், அகிலன், கவுதம நீலாம்பரன் அவர்களின் வரலாற்று நாவல்கள் புதியதொரு உலகையே எனக்கு காட்டின. இந்த கோவை மாநகரில்தான் அரசியல் களத்தில் 2003 ம் ஆண்டிலிருந்து இன்று வரைக்கும் களப்பணி யாற்றியதால், நகரில் கால்படாத இடமே இல்லை என்னும் அளவுக்கு நகரை அளந்திருந்தேன். மாநகரின் சாலைகளில் பசுமையான மரங்களும், அந்த மரங்களில் பூத்துக் குலுங்கும் மலர்களும் மனதிற்கு இன்பம் கொடுத்த நாட்கள் எப்போதோ சென்றுவிட்டன. நாகரீக வளர்ச்சியில்,கால மாற்றத்தில் கயவர்கள் சாலை ஓரத்து மரங்களையெல்லாம் வெட்டி எறிந்து விட்டார்கள். குளு குளு என்று குளுமையாக இருந்த கோவை மாநகரம், வெப்பம் தகிக்கும் நகரமாக மாறிவிட்டது. ஆனால், குறிப்பிட்ட சில பகுதிகள் தன்னுடைய பசுமையை இழக்காமல் பாரம்பரியத்தை காத்து வருகிறது. தமிழ்நாடு வேளாண்மை பல்கலைக்கழகத்து பொட்டானிகல் தோட்டத்திற்கு செல்லும் போதெல்லாம், இயற்கையை பேணிக்காக்கும் அற்புதம் நெஞ்சை கொள்ளை கொள்ளும். மற்றபடிக்கு நகரிலிருந்து குன்னூருக்கோ, மலைகளின் அரசி உதகமண்டலத்திற்கோ செல்லும்போது தான் இயற்கையின் வசந்தத்தை முழுவதுமாக உணர முடியும்..!!


நினைவுகள் தொடரும்...

No comments:

Post a Comment